سخنوری




۸ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری


تین‌نیوز | 

 بازار لیزینگ اگرچه در بسیاری از کشورهای جهان از دوره معرفی عبور کرده است و قدمتی حدود ۳۰ ساله دارد اما در ایران همانند بسیاری از اقتصادهای نوظهور، در مرحله معرفی و شروع حرکت برای معرفی این صنعت در اقلام بزرگ و متوسط است. بسیاری از کارشناسان معتقدند معرفی و بهره‌گیری از صنعت لیزینگ در ایران می‌تواند در حوزه‌های اقلام بزرگ جهشی خوب و در مسیر توسعه را ایجاد کند.

به گزارش تین‌نیوز، به اعتقاد کارشناسان لیزینگ مصرف‌کنندگان در حال‌حاضر بزرگ‌ترین بخش بازار لیزینگ ایران هستند ولی علائم نشان می‌دهند گرایش به سمت لیزینگ تجاری در حال افزایش است. اما برای ورود به بازار لیزینگ اقلام بزرگ، ایجاد مشارکت با لیزینگ‌ها و بانک‌های خارجی به لحاظ تامین مالی و فناوری لیزینگ ضرورت دارد. به هر حال برای توسعه صنعت لیزینگ نیاز به بسترسازی و فرهنگ‌سازی و رفع موانع است.

در صنعت ریلی نیز در سال‌های اخیر بارها موضوع لیزینگ از سوی مسوولان کشوری مطرح شده اما گام‌های عملیاتی آن در ماه‌های اخیر برداشته شده است. بررسی تجربه کشورهای موفق در حوزه لیزینگ ریلی، از جمله بریتانیا که سابقه زیادی در تمام زمینه‌های ریلی و لیزینگ در این صنعت دارد، شاید بتواند چشم‌انداز مناسبی را در اختیار مسوولان این بخش قرار دهد.

نگاهی به دو راهکار کلی لیزینگ ریلی در بریتانیا

گفتنی است بهمن ماه ۱۳۹۵ مدیرعامل شرکت راه‌آهن در همایش چشم‌انداز صنعت فولاد ایران از صدور دستور رئیس‌جمهوری برای ایجاد لیزینگ ریلی خبر داد و گفت: این کار با سرمایه صندوق توسعه ملی انجام خواهد شد اما تقریبا یک‌سال طول کشید تا ساز و کار اجرایی این موضوع فراهم شود و در نهایت دی‌ماه امسال معاون برنامه‌ریزی و اقتصاد حمل‌ونقل شرکت راه‌آهن از برنامه‌ریزی این مجموعه برای تشکیل شرکت لیزینگ اختصاصی ریلی خبر داد و گفت: از ریاست‌جمهوری تاییدیه پرداخت ۵۰۰ میلیون دلار از محل صندوق توسعه ملی اخذ شده و تا پایان سال‌جاری عملیات این شرکت آغاز خواهد شد.

نورالله بیرانوند در همایش ملی لیزینگ، توسعه اقتصادی، تولید و اشتغال، گفت: با توجه به تجاربی که در دنیا در بخش لیزینگ وجود دارد، تشکیل شرکت لیزینگ اختصاصی ریلی در دستور کار قرار گرفت.

وی همچنین گفت: چالش‌هایی که در زمان حاضر با آن روبه‌رو هستیم فقدان تعامل لازم بین صنعت لیزینگ و صنعتی است که می‌خواهد به آن خدمات ارائه شود و مهم‌ترین مساله شناخت بازار و مشتریان این بازار از طرف شرکت‌های لیزینگ است.

وی بابیان اینکه در کشورهای پیشرفته بخش ریلی و صنعت لیزینگ کاملا درهم تنیده است، ادامه داد: استفاده از صنعت لیزینگ از منابع متنوع مالی، اصلاح ظرفیت و خدمات محدود بخش‌های لیزینگی با توجه به حجم عظیم سرمایه‌گذاری بخش ریلی از جمله راهکارها برای رفع این مشکل است.

  مروری بر ناوگان ریلی بریتانیا

مطابق گزارشی که از سوی مجلس عوام این کشور در سال ۲۰۱۷ منتشر شده است، شبکه ریلی بریتانیا عمر ۱/  ۲۱ سال داشته است، هرچند این طول عمر در مناطق مختلف تفاوت‌هایی دارد. برای مثال، بیشترین میزان کارکرد در بریتانیا متعلق به «کلدونین اسلیپر» است که ۴/  ۴۱ سال قدمت دارد و پس از آن نیز «مرسی‌ریل» با ۳/  ۳۷ سال، «تی‌اف‌ال ریل» با ۳/  ۳۶ سال و «گریت وسترن» با ۴/  ۳۳ سال قرار دارند. جوان‌ترین ناوگان موجود در این شبکه نیز متعلق به «ترنس‌پنی اکسپرس» با ۵/  ۹ سال است و پس از آن، «ویرجین وست کست» با ۴/  ۱۱ سال و «لندن میدلند» با ۷/  ۱۱ سال قرار گرفته‌اند.

  جوانه‌های لیزینگ ریلی

در ماه مارس سال ۲۰۱۷، صنعت ریلی بریتانیا پنجمین استراتژی بلندمدت تجهیزات و قطارهای مسافری ریلی خود را منتشر کرد و طرح‌هایی در خصوص آینده ناوگان ریلی خود در نظر گرفت. این استراتژی به‌طور خلاصه می‌خواهد حدود ۳ هزار وسیله نقلیه ریلی فرسوده‌تر را تا ماه مارس سال ۲۰۲۱ جایگزین کند و اندازه و ظرفیت ناوگان این کشور را تا حدود ۲۰ درصد افزایش دهد. همچنین این استراتژی حاکی از آن است که ناوگان ریلی بریتانیا در طول ۳۰ سال رشد ۸۹ درصدی را تجربه کند و میانگین طول عمر قطارهای موجود در این شبکه تا ماه مارس سال ۲۰۲۱ از ۲۱ سال به ۱۵ سال کاهش یابد.

افزون بر این، قرار بر این است تا سهم وسایل نقلیه ریلی این کشور که از نیروی الکتریسیته استفاده می‌کنند از ۷۱ درصد کنونی افزایش یافته و تا سال ۲۰۳۴ به ۸۵ درصد برسند. همچنین انتظار می‌رود بین ۱۱ تا ۱۶ هزار وسیله نقلیه الکتریکی جدید تا سال ۲۰۴۶ در این کشور مورد نیاز باشد.

برآیند این گزارش نشان می‌دهد که بین ۳ هزار تا ۳۵۰۰ مورد از وسایل نقلیه ریلی موجود در صنعت ریلی بریتانیا، باید تحت لیزینگ قرار گیرند. چنین طرح‌هایی موجب شده است مبحث لیزینگ ریلی در بریتانیا هر چه بیشتر مورد توجه قرار گیرد و برای این بازسازی ریلی و کاهش میانگین عمر قطارهای موجود در شبکه این کشور، تدابیری اندیشیده شود.

  مالکیت قطارها در بریتانیا

قطارهایی که در شبکه ریلی بریتانیا مورد استفاده قرار می‌گیرند، متعلق به شرکت‌هایی نیستند که خدمات ارائه می‌کنند، بلکه متعلق به شرکت‌های خصوصی هستند که لیزینگ تجهیزات را انجام می‌دهند و به آنها «روسکو» گفته می‌شود. این شرکت‌ها تجهیزات و قطارها را برای شرکت‌های عملیاتی لیزینگ می‌کنند.

علاوه بر این، در سال‌های اخیر دولت نیز گام‌هایی در این راستا برداشته و مستقیما سفارش‌هایی بزرگ از سازندگان قطارها دریافت کرده و مجددا آنها را برای شرکت‌های عملیاتی ریلی لیزینگ کرده است. این ساختار نتیجه مستقیم خصوصی‌سازی انجام گرفته در این صنعت در دهه ۱۹۹۰ میلادی است.

  خصوصی‌سازی

پس از قانونی که در سال ۱۹۹۳ در مورد راه‌آهن به تصویب رسید، محافظه‌کاران در این کشور اعلام کردند که مشاوران بخش خصوصی به ایجاد سه شرکت قطارهای مسافری به‌عنوان ذی‌نفعان ریلی بریتانیا از سال ۱۹۹۴ کمک خواهند کرد. این شرکت‌ها بر قطارهای مسافری داخلی موجود احاطه داشتند و آنها را برای اپراتورهای خدمات مسافری آینده لیزینگ کردند.

هدف آنها نیز کار کردن براساس مبانی اقتصادی، قادر بودن به راه‌اندازی قطارهای جدید برای برآورده کردن تقاضای مردم، تسهیل استفاده از سرمایه بخش خصوصی و در نهایت تلاش برای بررسی احتمال انتقال کامل این صنعت به بخش خصوصی بود.  اغلب این تغییرات خصوصی‌سازی در ماه آوریل سال ۱۹۹۴ معرفی شدند که شامل لیزینگ قطارها برای اپراتورهای ریلی نیز بودند. در آن زمان، ناوگان صنعت ریلی بریتانیا متشکل از ۱۱ هزار وسیله نقلیه بود که از لکوموتیوها تا وسایلی که نزدیک به انتهای عمر اقتصادی خود بودند را شامل می‌شد.

سه شرکت ذکر شده در سال ۱۹۹۵ به فروش رسیدند و خریداران این سه ناوگان قطار موجود را مورد بررسی قرار دادند و تصمیم به تامین مالی بیشتر و تداوم مدرنیزاسیون در قطارهای مسافری و سرمایه‌گذاری روی قطارهای جدید و بهینه‌سازی قطارهای موجود گرفتند. مجلس عوام بریتانیا بر این خصوصی‌سازی نظارت داشت و در چند نوبت گزارش‌هایی در این خصوص منتشر کرد.

  سه «روسکو» بزرگ

سه شرکت لیزینگ کننده اصلی در بریتانیا عبارت است از «انجل ترینز»، «اورشات ریل» و در نهایت «پورتربوک لیزینگ». انجل ترینز، در سراسر شبکه ریلی بریتانیا فعال است، به‌خصوص در «سوث وست ترینز»، «لندن میدلند»، «ترنس پی اکسپرس» و «ایست آنگلیا»؛ اورشات ریل نیز هرچند در سراسر شبکه فعال است اما بیشتر بر «نورثرن ریل» متمرکز شده است.

همان‌طور که گفته شد، به‌طور کلی شرکت‌هایی که در زمینه لیزینگ ریلی در بریتانیا فعال بوده‌اند، دو مکانیزم را در پیش دارند. در برخی موارد آنها مالک قطار هستند و به‌طور مستقیم با اپراتورهای عملیاتی مذاکره می‌کنند و در حالت دوم نیز دولت به عنوان میانجی بین مالکان قطارها و اپراتورها عمل می‌کند. در بریتانیا بخشی از هزینه‌های ناشی از لیزینگ قطارها روی قیمت بلیت‌ها کشیده می‌شود تا شهروندان در این نوسازی ناوگان سهیم باشند. همچنین ۱۱ درصد از کرایه سفر با قطار مربوط به لیزینگ صنعت ریلی در نظر گرفته شده است.

 

 


۸ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری

به گزارش سخنوران،

پرسپولیس در لیگ به صورت پیاپی می‌برد و حالا یک برد دیگر بیاورد، جام قهرمانی را لمس خواهد کرد. سرخپوشان خوشحال هستند و طوری رفتار می‌کنند که انگار هیچ مشکلی وجود ندارد اما همه می‌دانند یکسری مسائل در تیم باقی‌مانده که هنوز حل نشده است به خصوص داستان نیمکت‌نشینی مسلمان.

محسن مسلمان تا هفته ۲۱ با ۹ پاس گل، بهترین پاسور لیگ و مهندس واقعی مدل فوتبال شرایط بازی سرخپوشان بود. او با پاس‌های دقیقی که می‌داد، به خوبی مهاجمان را تغذیه می‌کرد و چه برای شکافتن عمق و چه بازی مستقیم، یک بازیساز حرفه‌ای به نظر می‌رسید اما از دقیقه ۷۵ بازی با پیکان، همه چیز تمام شد. او از ترکیب بیرون آمد تا جای خود را به بشار رسن بدهد. می‌گویند در هنگام خروج از زمین، رفتاری انجام داده که از همان‌جا، برانکو قید ادامه همکاری با او را زد و زنجیر به پایش بست تا جایی که حتی در بین بازیکنان تعویضی تیم نیز جایی نداشته باشد‌؛ یک تماشاگر بازی‌های تیم سرخپوش پایتخت از روی نیمکت! از آن روز به بعد، ۵ بازی را پشت‌سر گذاشته‌ایم که برای پرسپولیس با ۴ برد و یک شکست سنگین همراه بود. پرسپولیس موفق شد در این ۵ بازی اخیر و آن ۱۵ دقیقه پایانی مقابل پیکان مجموعاً در لیگ و آسیا بدون مسلمان ۱۱ گل وارد دروازه حریفانش کند تا تقریباً مشکلی بابت گلزنی نداشته باشد. در تمام این مدت هم ۳ گل خورد، آن هم در یک بازی مقابل السد قطر!

از شایعه تا واقعیت‌؛ از احساس تا منطق

با این حساب، برانکو هرگز احساس کمبود در زمینه گلزنی نکرد اما نیمکت‌نشینی مسلمان واقعاً عجیب بود. هر وقت برانکو با این سؤال مواجه می‌شد که چرا مسلمان حتی یک دقیقه هم فرصت بازی پیدا نمی‌کند، این‌طور جواب می‌داد: «چون شانس بازی را به بازیکنان دیگر می‌دهم و این تصمیم و انتخاب من است» جواب‌هایی که به نظر می‌رسید احساسی باشد تا منطقی. همین موضوع، میزان شایعات را افزایش داد:

*رابطه برانکو و مسلمان شکراب شده و دیگر با هم خوب نمی‌شوند.

*برانکو گفته مسلمان را نمی‌خواهد‌؛ مثل صادقیان و رضاییان او را کنار گذاشته است.

*مسلمان گفته می‌خواهم به قطر بروم، باعث عصبانیت برانکو شده است.

*مشکل‌شان شخصی است و به این زودی حل نمی‌شود چون مسلمان به برانکو توهین کرده.

*مسلمان به باشگاه گفته قراردادم را تمدید نمی‌کنم، برانکو هم او را نیمکت‌نشین کرده تا تحت فشار قرار بگیرد و تمدید قرارداد کند.

*برانکو می‌گوید مسلمان نمی‌تواند به عنوان وینگر بازی کند و به کار من نمی‌آید.

با این حال، مشخص نیست کدام یک از این شایعات واقعیت دارد و کدام یک کاملاً اشتباه است. این مسائل تا وقتی برانکو، تمام ابعاد ماجرا را رک و روراست توضیح ندهد یا مسلمان سکوتش را نشکند، حل شدنی نیست. نزدیکان برانکو می‌گویند محسن از همان روزی که بعد از تعویض به بطری آب لگد زد، از چشم سرمربی پرسپولیس افتاد ولی نزدیکان مسلمان مدعی هستند نیمکت‌نشینی او به شایعات انتقال احتمالی‌اش به قطر ربط دارد.

سکوتم از رضایت نیست

در تمام این مدت اما مسلمان شیوه سکوت را در پیش گرفته است. او که می‌داند پرسپولیس شرایط خوبی دارد، نمی‌خواهد برای این تیم حاشیه بسازد. حتی وقتی موضوع پیشنهاد یکی از بازیکنان استقلال به مسلمان برای حضور در جمع آبی‌پوشان لو رفت، باز هم مسلمان هیچ واکنشی نشان نداد. او در طول بازی با استقلال خوزستان، مدام از سوی هواداران تشویق شد ولی هرگز فرصت حضور در میدان را پیدا نکرد و با ناامیدی، روی نیمکت برگشت. محسن سکوت کرده که می‌توان پی برد سکوتش از رضایت نیست ولی از سوی دیگر رفتارهای دوگانه‌ای دارد‌؛ عکس‌های شاد در رختکن ثبت می‌کند و در استوری اینستاگرامش می‌نویسد: «کسانی که نتوانند به خود انگیزه بدهند، مجبورند به متوسط بودن قانع باشند. هر چقدر هم دیگر استعدادهای آنها چشمگیر باشد. درود بر شما، خدایا‌؛ مرا موهبت آن بخش که ذهنم در کشاکش این غوغای روزمره بر «تو» متمرکز باشد.» او این روزها در محل تمرین نیز آرامش خاصی دارد و شاید این داستان، به شایعه ازدواجش هم ارتباط مستقیم داشته باشد. دیروز در فضای مجازی عکس‌هایی منتشر شد و برخی کانال‌ها به زندگی خصوصی مسلمان ورود کردند ولی محسن ترجیح می‌‌دهد موضوع خصوصی‌اش عمومی نشود. او در آخرین عکسی که از رختکن پرسپولیس بعد از پیروزی مقابل استقلال خوزستان منتشر شده، در حال سلفی گرفتن دیده می‌شود و لبخند به لب دارد. لبخندی که نمی‌تواند نشانه رضایت او از نیمکت‌نشینی باشد اما مسلمان نمی‌خواهد به سرنوشت رامین رضاییان دچار شود و با اعتراض به برانکو مقابل هواداران قرار بگیرد.

داستان‌های جدید در رابطه پروفسور – مهندس

بعد از بازی با استقلال خوزستان، دیگر همه از اینکه شاید روزی مسلمان دوباره به ترکیب اصلی برگردد، ناامید شده بودند اما حمیدرضا گرشاسبی سرپرست باشگاه پرسپولیس، با بیان این جمله که: «برانکو خودش خواسته قرارداد مسلمان را تمدید کنیم» بازی را برگرداند و نظرها را تغییر داد. در این مورد شنیدیم برانکو هیچ لیست حاوی نام بازیکنان را به مدیریت باشگاه نداده بلکه اعلام کرده همه بازیکنانی که قراردادشان در پایان فصل به اتمام می‌رسد، باید تمدید شود. به معنای دیگر، برانکو لیست جداگانه‌ای در اختیار باشگاه قرار نداده و خبری از لیستی که در آن اسامی بازیکنان نوشته شده باشد، نیست. او به باشگاه گفته «همه بازیکنانی که قراردادشان به اتمام می‌رسد، باید بمانند» و مسلمان هم یکی از همین بازیکنان است! با این حال برای حل شدن این موضوع، باز هم باید صبر کنید. مسلمان آدمی نیست که باز هم روی نیمکت بنشیند و بپذیرد بشار رسن از او بهتر است. او که از اول هم شانس حضور در جام جهانی‌ را برای خودش متصور نبود، می‌خواست با درخشش در لیگ قهرمانان آسیا، بخت ترانسفر شدن را به دست بیاورد. هر چند هنوز هم برخی اطرافیانش می‌گویند قطری‌ها او را برای فصل بعد می‌خواهند اما خداوکیلی کدام تیم قطری دنبال جذب بازیکنی می‌رود که هفته‌ها و ماه‌ها به نیمکت زنجیر شد باشد. 

 

۸ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری

سرویس سینمایی هنرآنلاین: فیلم تاریخ‌ساز “بلک پنتر”/”پلنگ سیاه” (Black Panther) به کارگردانی رایان کوگلر همچنان فراتر از انتظارات ظاهر شد و از جمعه تا یکشنبه با ۱۰۸ میلیون دلار فروش در ۴۰۲۰ سینما بعد از “جنگ‌های ستاره‌ای: نیرو بیدار می‌شود” (۱۴۹٫۲ میلیون دلار)، بیشترین فروش دومین آخر هفته اکران یک فیلم در تاریخ سینمای آمریکای شمالی را به نام خود ثبت کرد.

به گزارش هالیوود ریپورتر، فیلم جدید شرکت‌های دیزنی و مارول استودیوز تنها ۱۰ روز در ایالات متحده و کانادا مجموع فروش خود را به ۴۰۰ میلیون دلار رساند. “بلک پنتر” که تماشاگران در وبسایت سینمااسکور به آن درجه A+ داده‌اند، در مقایسه با هفته پیش ۴۷ درصد تماشاگران خود را از دست داد که یکی از کم‌ترین کاهش فروش برای فیلمی ابرقهرمانی است. به لطف این فیلم، مجموع فروش داخلی فیلم‌ها از ابتدای سال ۲۰۱۸ تاکنون در مقایسه با سال قبل این موقع ۱۲٫۵ درصد بیشتر است. در حالی که تا دو هفته پیش و قبل از اکران “بلک پنتر”، مجموع فروش داخلی فیلم‌ها نسبت به سال پیش یک درصد کمتر بود.

“بلک پنتر” در سطح بین‌المللی در ۵۵ بازار ۸۳٫۸ میلیون دلار دیگر فروخت و بعد از فیلم چینی بسیار موفق “عملیات دریای سرخ” (۱۰۷ میلیون دلار) در رده دوم قرار گرفت. مجموع فروش بین‌المللی “بلک پنتر” اکنون به ۳۰۴ میلیون دلار رسیده و با حساب فروش این فیلم در آمریکای شمالی، مجموع فروش جهانی آن ۷۰۴ میلیون دلار شده است. در آمریکای شمالی، این فیلم اکنون پرفروش‌ترین فیلم اکران‌شده در ماه فوریه است. “ددپول” با ۳۶۳٫۱ میلیون دلار رکورددار قبلی بود.

پروژه ۲۰۰ میلیون دلاری “بلک پنتر” یک اتفاق تعیین‌کننده در تاریخ هالیوود است. برای اولین بار است که یک فیلم استودیویی پرهزینه که عملاً تمام بازیگران آن سیاه‌پوست هستند، روانه سینماها شده است. منتقدان نیز از فیلم استقبال کرده‌اند و ۹۷ درصد آرای آن‌ها در وبسایت راتن تومیتوز مثبت بوده است.

چادویک بوزمن در فیلم نقش تچالا/بلک پنتر، شاهزاده ملت آفریقاییِ پیشرفته واکاندا را ایفاء می‌کند که بعد از قتل پدرش باید روی تخت سلطنتی بنشیند. لوپیتا نیونگو، مایکل بی. جردن، دانیل کالویا، لتیشا رایت، وینستن دیوک، آنجلا بست، فورست ویتکر، فلورنس کاسومبا و اندی سرکیس دیگر بازیگران “بلک پنتر” هستند.

Game Night

“شب بازی”

بین چند فیلمی که از جمعه روی پرده سینماهای ایالات متحده و کانادا رفته‌اند، کمدی درجه R “شب بازی” (Game Night) از شرکت نیو لاین وضعیت بهتری داشت. این فیلم در ۳۴۸۸ سینما به فروش خوب ۱۶٫۶ میلیون دلار دست پیدا کرد و در رده دوم قرار گرفت. “شب بازی” به کارگردانی جان فرانسیس دیلی و جاناتان گلدستاین درباره چند دوست است که عموماً شب‌های بازی دور هم جمع می‌شوند. آن‌ها در یکی از این شب‌ها می‌کوشند یک معمای قتل را حل کنند. جیسن بیتمن، ریچل مک‌آدامز و کایل چندلر در این فیلم بازی می‌کنند. تماشاگران در سینمااسکور به فیلم درجه B+ داده‌اند.

فیلم علمی تخیلی “انهدام” (Annihilation) تازه‌ترین ساخته الکس گارلند کارگردان بریتانیایی در ۲۰۱۲ سینما ۱۱ میلیون دلار به دست آورد و فیلم چهارم هفته شد. این فیلم با واکنش مثبت منتقدان روبرو شده است، اما تماشاگران در سینمااسکور به آن درجه ضعیف C داده‌اند.

“انهدام” درباره یک زیست‌شناس است که راهی یک مأموریت اکتشافی مخفیانه و خطرناک به جایی می‌شود که قوانین طبیعت مصداق ندارد. ناتالی پورتمن، اسکار آیزاک، جنیفر جیسن لی، تسا تامپسن و جینا رودریگز در این فیلم بازی می‌کنند. گارلند کارگردان تریلر علمی تخیلی تحسین‌شده “اکس ماکینا” است که در ۲۰۱۶ جایزه اسکار بهترین جلوه‌های تصویری را دریافت کرد.

Annihilation

“انهدام”

انیمیشن خانوادگی “پیتر ربیت” (Peter Rabbit) از شرکت سونی پیکچرز انیمیشن و “پنجاه طیف آزادی” (Fifty Shades Freed) از شرکت یونیورسال فهرست پنج فیلم پرفروش هفته در آمریکای شمالی را کامل کردند.

درام رمانتیک “هر روز” (Every Day) به کارگردانی مایکل ساسی در اولین آخر هفته اکران در ۱۶۶۷ سینما ۳٫۱ میلیون دلار فروش داشت و فیلم نهم شد. این فیلم درباره یک نوجوان خجالتی است که عاشق فردی می‌شود که هر روز یک شخصیت دیگر پیدا می‌کند. انگوری رایس، جاستیس اسمیت و دبی رایان بازیگران “هر روز” هستند.

جدول فروش فیلم‌ها در ایالات ‌متحده و کانادا (۲۳ تا ۲۵ فوریه ۲۰۱۸)

 














رتبه

عنوان فیلم

فروش جمعه تا یکشنبه (میلیون دلار)

تعداد سالن

متوسط فروش در هر سینما (دلار)

مجموع فروش (میلیون دلار)

بودجه (میلیون دلار)

هفته اکران

۱

“بلک پنتر”

۱۰۸

۴۰۲۰

۲۶٫۸

۴۰۰

۲

۲

“شب بازی”

۱۶٫۶

۳۴۸۸

۴٫۷۵۹

۱۶٫۶

۳۷

۱

۳

“پیتر ربیت”

۱۲٫۵

۳۷۰۷

۳٫۳۸۴

۷۱٫۲

۵۰

۳

۴

“انهدام”

۱۱

۲۰۱۲

۵٫۴۶۷

۱۱

۴۰

۱

۵

“پنجاه طیف آزادی”

۶٫۹

۳۲۶۵

۲٫۱۱۸

۸۹٫۵

۵۵

۳

۶

“جومانجی: به جنگل خوش آمدید”

۵٫۶

۲۵۱۹

۲٫۲۴۳

۳۸۷٫۲

۹۰

۱

۷

“قطار ۱۵ و ۱۷ دقیقه به پاریس”

۳٫۶

۲۷۵۲

۱٫۳۰۸

۳۲٫۲

۳۰

۳

۸

“بزرگ‌ترین شومن”

۳٫۴

۱۶۰۱

۲٫۱۲۴

۱۶۰٫۷

۸۴

۱۰

۹

“هر روز”

۳٫۱

۱۶۶۷

۱٫۸۶۲

۳٫۱

۴٫۹

۱

۱۰

“انسان اولیه”

۱٫۷

۲۴۹۴

۶۸۲

۶٫۷

۲

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

علی افتخاری

۸ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری

وی با اشاره به واقعه اخیر خیابان پاسداران تصریح کرد: در این واقعه نیز، بحث یک مجموعه نیست بلکه عده اندکی در این ناامنی‌ها نقش داشتند که حتی خلاف رضایت بسیاری از هم کیشانشان دست به این وحشی گری‌ها زدند و در این اقدامات ضدامنیتی، اوباشگری‌ها و آشوب‌ها با آن گروه اندک همراه نشدند.

علوی هشدار داد: ما خود را در قبال تامین امنیت کسانی که مانند شهروند زندگی می‌کنند با هر عقیده‌ای که باشند مسئول می‌دانیم و امنیت را برقرار می‌کنیم، اما افرادی که امنیت ملی را سلب کنند و به آرامش مردم آسیب بزنند با هر اعتقادی باشند برای ما فرقی نمی‌کند با قدرت و قاطعیت با آنان برخورد می‌کنیم و اینکه مدارای جمهوری اسلامی را تفسیر به ضعف کنند اشتباه بزرگی است که ممکن است مرتکب شوند و برای خود و مردم مشکل ساز شوند.

وزیر اطلاعات افزود: اما خیلی زود متوجه می‌شوند و متوجه شدند که اگر جمهوری اسلامی ایران با مدارا و تسامح برخورد کرد از سر ضعف نبود بلکه نشانه این است که نظام دوست دارد مسائل را با ملایمت، مدارا و آرامش حل و فصل کند.

وی بار دیگر هشدار داد: با کسانی که زبان مدارا را نمی‌دانند و نمی‌فهمند به ناچار با همان زبانی که می‌فهمند رفتار می‌شود.

وزیر اطلاعات، امنیت بی نظیر ایران را در میانه منطقه پرآشوب غرب آسیا به رغم انواع توطئه‌های دشمن علیه کشورمان برای آنان غیرقابل تحمل دانست.

علوی امنیت کشورمان را مرهون تلاش و مشارکت مجموعه نیروهای مسلح، دستگاه‌های امنیتی و اطلاعاتی و نهادهای ذیربط دانست و گفت: ثمره این همکاری سبب شده است که در دنیای پرآشوب در اطراف کشورمان، امنیت در ایران برقرار است و طبعا چنین امنیتی برای دشمنان نمی‌تواند قابل تحمل باشد.

وی افزود: باوجود تمام توطئه‌ها و سرمایه گذاری دشمنان برای ناامنی در ایران بازهم کشورمان از این امنیت بی بدیل برخوردار است به همین علت هر لحظه دست به توطئه می‌زنند و سعی می‌کنند وطنمان را ناامن کنند و به آشوب بکشانند، اما تاکنون کمترین نتیجه و موفقیتی نداشته اند.

علوی تصریح کرد: متاسفانه بعضی از افراد و مجموعه‌ها به علت فهم و درک نادرست از مسایل قدر این امنیت را نمی‌دانند و با تحریک دشمن وارد حرکات و اقدامات خلاف و مغایر با امنیت ملی می‌شوند و دستگاه‌های امنیتی را ناچار می‌کنند که با آنان مواجه شوند و به اقدامات ضدامنیتی آنان پاسخ بدهند تا آسایش و امنیت از مردم سلب نشود.

وی گفت: در واقعه اخیر در خیابان پاسداران نیروی انتظامی که در خط مقدم بود این افتخار را داشت که با خویشتنداری، ملایمت و مدارا حتی با افرادی که رفتار وحشیانه داشتند آنان را به آرامش و تعامل دوستانه و شهروندی دعوت کردند، زیرا آنان نیز به عنوان شهروند باید از امنیت برخوردار باشند و البته نباید به امنیت دیگر شهروندان آسیب بزنند.

وزیر اطلاعات افزود: در این واقعه شماری از عزیزانمان شهید شدند که شهادت آنان برای ملت و خانواده‌های عزیزشان مایه مباهات است که چنین فرزندان شایسته‌ای را تربیت و به اسلام و انقلاب اسلامی تقدیم کردند و این اسباب سربلندی برای فرماندهی معظم کل قوا نیز هست که چنین سربازان فداکار و جان برکفی تحت امر ایشان انجام وظیفه می‌کنند چنانکه باعث عزت و سربلندی نیروی انتظامی نیز هست.

علوی گفت: با آنکه جنگ تحمیلی پایان یافته و بسیاری از نیروهای مسلح عرصه جنگ و رزم را پشت سر گذاشته اند، اما نیروی انتظامی همچنان در همه جا از دل شهرها گرفته تا مرزها جانشان را در کف دست گرفته و در خط مقدم برای حفظ امنیت ملی جانفشانی و فداکاری می‌کنند.

وی ابراز امیدواری کرد که خون این شهیدان، خون تازه‌ای را در رگ‌های جامعه تزریق کند که قطعا تزریق خواهد کرد و باردیگر عطر شهادت را در کوچه‌های شهرها خواهد پراکند که تا چنین است دشمن هیچ غلطی نمی‌تواند بکند.

علوی در پایان خاطرنشان کرد: مردم ما باردیگر ثابت کردند که آماده اند جان و خون خود را برای حفظ انقلاب و نظام جمهوری اسلامی هدیه بکنند و با جامه خونین به لقاء الله بپیوندند، اما سلب امنیت ملی را از جانب عده‌ای نادان و اراذل و اوباش تحمل نکنند./ایسنا

۸ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری


تین‌نیوز | 

وزیر راه وشهرسازی ضمن تشریح سیاست‌های وزارتخانه در موضوع حمل‌ونقل چندوجهی و یکپارچه و همچنین ضرورت حل وفصل مساله اقتصاد گفت: باید به جای توسعه مترو که راه‌حل گران‌قیمتی است توسعه ریل سبک و تراموا را در تهران و سایر کلان‌شهرها ایجاد کنیم.

به گزارش تین‌نیوز، عباس آخوندی در هفدهمین کنفرانس بین‌المللی مهندسی حمل‌ونقل و ترافیک در سالن همایش‌های بین‌المللی برج میلاد ضمن اظهار خرسندی از حضور در جمع فعالان عرصه حمل‌ونقل به تشریح برنامه وزارت راه و شهرسازی در دو موضوع حمل‌ونقل چندوجهی و حمل‌ونقل یکپارچه پرداخت.

آخوندی گفت: اقتصادحمل‌ونقل موضوعی است که بسیار مورد توجه ما بوده و هست و این بخش هنوز در ایران به‌طور جدی مورد توجه قرار نگرفته است و امکان ورود به این بخش به شکل جدی در ایران فراهم نیست.

وی با اشاره به اینکه پیامدهای اجتماعی توجه به اقتصاد حمل‌ونقل بسیار زیاد است، خاطرنشان کرد: شهرهای ما در حال حاضر با دو مساله بسیار بنیادین و جدی مواجه هستند که آن دو مساله عبارت است از: امکان سکونت و امکان جابه‌جایی در شهرها که ورود به هرکدام بحث‌های دامنه‌داری را می‌طلبد.

وی با اشاره به اینکه در شهرهای دنیا، پیرامون نسبت به درون شهرها وضعیت مناسب‌تری دارد دلایل این موضوع را به حمل‌ونقل همگانی مرتبط دانست و گفت: در دهه ۶۰ تصمیم بر آن شد تا شهرهای جدید با این هدف که از تمرکززدایی در بافت‌های شهری پرهیز شود در اطراف کلان‌شهرها طراحی و احداث شود.

متاسفانه نتیجه این شد که شهرهای جدید پیرامون کلان‌شهرها بعد از ۳۰ سال هنوز نتوانسته‌اند موقعیت سکونتگاهی خود را ایجاد کنند. وزیر راه وشهرسازی افزود: اگر قرار بود شهرهای جدید همچون هشتگرد، پرند، پردیس، اندیشه و… ایجاد شود باید قبل از آن حمل‌ونقل عمومی مطمئن ایجاد می‌شد و این رابطه متقابل امکان حرکت در شهرها و امکان سکونت است که این بحث تنها مربوط به تهران نبوده، بلکه در سایر کلان‌شهرهای دیگر نیز مطرح است.

این مقام مسوول با تاکید براینکه هنوز در شهر صدرا حمل‌ونقل همگانی و ریلی مناسب ایجاد نشده است، گفت: بخشی از چالش‌های شهرها و چالش حمل‌ونقل آنها به نبود حمل‌ونقل یکپارچه برمی‌گردد. متاسفانه هنوز در مورد حمل‌ونقل یکپارچه به صورت تئوری بحث‌هایی مطرح می‌شود و هنوز در سیستم مدیریت شهری یکپارچگی در دستور کار نیست.

آخوندی ادامه داد: هم‌اکنون حمل‌ونقل درون و برون‌شهری کاملا منفک از هم هستند و ارتباطی با هم ندارند. به همین دلیل مدتی است که تمرکز ما روی حمل‌ونقل یکپارچه قرار دارد و به همین دلیل مفهوم TOD را مطرح کردیم که در تمام حوزه‌های حمل‌ونقلی و همچنین در حوزه بار و مسافر مصداق خواهد داشت.

عضو کابینه دولت دوازدهم ادامه داد: واقعیت این است که اگر هرکدام از موضوعات مطرح شده بخواهد مورد هدف قرار بگیرد عموما با دو مشکل مواجه است. یکی بحث نظریه و پندار و گفتمان غالب در این زمینه و دیگری هم الزامات اقتصادی این کار است. آخوندی یادآور شد: واقعیت این است که زیرساخت‌های حمل‌ونقلی درون و برون‌شهری کاملا فرسوده است و نمی‌توان راجع به آن اغماض کرد که این موضوع در تمامی حوزه‌های حمل‌ونقل مصداق دارد.

ما هم‌اکنون در تمامی حوزه‌های حمل‌ونقل در ناوگان و زیرساخت‌ها با مشکلات بنیادین مواجهیم. وزیر راه و شهرسازی با اشاره به اینکه در حوزه هوایی نیز مشکلات عمده‌ای وجود دارد، گفت: در حوزه ناوگان نیز در حوزه‌های هوایی، جاده‌ای و ریلی وضعیت غیرقابل قبولی داریم. قطعا برای ناوگان هوایی حداقل ۵۰۰ فروند ناوگان هوایی نیاز داریم. درحالی‌که ۲۰۰ فروند ناوگان فرسوده با عمر بالای ۲۰ سال در کشور داریم که اینها مشکلاتی را برای کشور ایجاد می‌کنند.

وی ادامه داد: مشکلات فرسودگی ناوگان را در حوزه جاده‌ای نیز شاهد هستیم. هم‌اکنون سن ناوگان ریلی و جاده‌ای بسیار بالا است. عضو کابینه دولت دوازدهم همچنین گفت: براساس مطالعاتی که داشتیم فقط برای توسعه حوزه ریلی به غیر از مترو نیازمند سرمایه‌گذاری ۲۸ میلیارد دلاری هستیم که در دوره‌ای پنج ساله تامین شود.

اما در عمل با وضعیت بودجه چنین میزانی از سرمایه‌گذاری عملیاتی نخواهد شد. آخوندی با اشاره به این مطلب که نیازمندی سرمایه‌گذاری‌هایی که برای نوسازی ناوگان مطرح می‌شود عموما در کشور به‌عنوان آرزو تلقی می‌شود، گفت: در فضای اجتماعی کنونی کسی حاضر به ورود به بحث جراحی اقتصادی نیست، زیرا این موضوع به اقتصاد سیاسی در ایران برمی‌گردد.

وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: میزان وابستگی حمل‌ونقل درون و برون‌شهری به بودجه عمومی کمرشکن است، زیرا هم‌اکنون اقتصادی در کشور تعریف شده است که در درون خود، خوداتکایی ندارد. در حال حاضر بر اساس آمار حمل‌ونقل خوداتکایی نداریم. ۸۲ درصد رقم اتوبوس‌های BRT به صورت یارانه پرداخت می‌شود و اینها نشان می‌دهد که حمل‌ونقل خوداتکایی نداریم.

آخوندی همچنین گفت: در حال حاضر عملا پولی وجود ندارد و تا زمانی‌که پولی نباشد امکان نوسازی ناوگان فرسوده حمل‌ونقلی نیست. هم‌اکنون در حوزه ریلی، هوایی و جاده‌ای، امکان توسعه زیرساخت، امکان نگهداری عادی سالانه و نوسازی وجود ندارد. وی خاطرنشان کرد: اگر می‌خواهیم به سمت حمل‌ونقل ریل‌پایه برویم باید سالانه سرمایه‌گذاری در حدود ۱۰ میلیارد دلار انجام دهیم که هم‌اکنون با وضعیت بودجه عملا امکان چنین چیزی وجود ندارد.

به همین دلیل معتقدم که در حوزه دولت، مجلس و افکار عمومی نیاز به شفافیت واقعی داریم. وزیر راه و شهرسازی یادآور شد: بهره‌برداری از فرودگاه امام به سال ۸۳ برمی‌گردد یعنی ۱۳ سال از بهره‌برداری آن فرودگاه زمان سپری شده است ولی هنوز حمل‌ونقل سریع و ایمن و قطار سریع‌السیر بین فرودگاه امام‌خمینی (ره) و تهران ایجاد نشده است که در این مورد نیز نیازمند چندین میلیارددلار سرمایه‌گذاری هستیم.

عضو کابینه دولت دوازدهم همچنین گفت: تامین سرمایه عموما باید از بهره‌بردار، پول نفت یا بودجه عمومی تامین شود که هم‌اکنون این امکان با بودجه محقق نمی‌شود. در حال حاضر، تعریفی که از توسعه وجود دارد به این سمت و سو متمایل است که از یک طرف هزینه بهره‌بردار را کم کرده و هزینه دولت را افزایش دهد و از سوی دیگر با بودجه عمومی ظرفیت سرمایه‌گذاری وجود ندارد که در نهایت استهلاک ناوگان را به دنبال خواهد داشت.

آخوندی افزود: امیدوارم فضایی فراهم شود که بخشی از شعارهای سیاستمداران که به بودجه عمومی تحمیل می‌شود، موردی باشد که به عدم اجرای مطلق و ایستایی مطلق بدل نشود. وی ادامه داد: تمرکز ما در وزارت راه و شهرسازی عمدتا در دو موضوع حمل‌ونقل چندوجهی و یکپارچه متمرکز است.

در حمل‌ونقل یکپارچه، حمل‌ونقل ریلی حومه‌ای را مطرح کردیم که اساسنامه آن را ارائه کردیم و مسیر آن در حال طی شدن است. همچنین در حال تعریف بحث TOD هستیم که این مهم برای تهران و پنج کلان‌شهر به‌عنوان نمونه به‌زودی عملیاتی و اجرایی خواهد شد.

 


۸ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری

سرویس تجسمی هنرآنلاین: سعید رفیعی‌منفرد درباره “هنر بحران” توضیح داد: مسئله بحران خیلی گسترده است و شامل بحران‌های متعدد تاریخی، سیاسی، اجتماعی می‌شود. در واقع طیف وسیعی از مشکلات مربوط به مسایل هویتی، ساختارهای فرهنگی، زمان‌پریشی تاریخی و خیلی چیزهای دیگر را شامل می‌شود. وقتی از منظر تجربه‌ زیستن در بحران به موضوع نگاه می‌کنیم، خیلی از هنرمندان یا دوره‌ای از کار برخی از آن‌ها، در آن می‌گنجد، چرا که همه در همین اتمسفر کار می‌کنند و اگر با زمینه‌ اجتماعی‌شان کمی ارتباط داشته باشند، ناخودآگاه از آن تأثیر می‌گیرند.

کیوریتور نمایشگاه گروهی “بحران” که در گالری “ساربان” برپاست درباره برگزاری چنین نمایشگاهی، گفت: ای کاش بشود این نمایشگاه در فضایی بزرگ‌تر برگزار شود؛ برای برپایی نمایشگاه “بحران” آثار ۱۰ هنرمند انتخاب شدند، در حالی که می‌شد با همین ایده، تعداد بیشتری اثر را به‌نمایش بگذاریم. به همین دلیل، شاید نمایشگاه‌ بحران را در سال‌های آینده با هنرمندان دیگر و رسانه‌های معاصر برگزار کنیم، چون جای ویدئوآرت، دیجیتال‌آرت، اینستالیشن و… در این نمایشگاه خالی است.

او همچنین اظهار کرد: موضوع “بحران” بر اثر تجربه زندگی من در فضای هنر ایران و همچنین دیدن کار تعداد زیادی از هنرمندان شکل گرفت. البته موضوع “بحران” خیلی گسترده است. نخستین فهرست من برای برگزاری نمایشگاه، شامل بیش از ۳۰ هنرمند بود و مجبور شدم تعدادی از آن‌ها را حذف کنم.

او درباره دلایل کم بودن تعداد هنرمندان این نمایشگاه توضیح داد: یکی از مبانی برای انتخاب آثار، اولویت ذهنی خودم بود. از سوی دیگر، این امکان را نداشتم که مثلاً یک اتاق را تاریک کنم و ویدئو نمایش دهم. به همین دلیل، رسانه‌های معاصر و یکسری از هنرمندان را کنار گذاشتم. پس یک بخش از محدودیت‌‌ها به دلایل سخت‌افزاری و بخش دیگر، بر مبنای همراهی نکردن هنرمندان بود، بنابراین گزینه‌هایم را در این مرحله به نقاشی و طراحی فیگوراتیو با موضوع انسان محدود کردم.

رفیعی‌منفرد ادامه داد: با یک نگاه باز به کارگاه هنرمندان رفتم و آثار را انتخاب کردم، تنوع برایم مهم بود، بعضی‌ها خیلی درونی و کابوس‌وار و خیال پردازانه هستند، برخی خیلی اجتماعی‌اند و نگاه و پیامی مستقیم‌تر دارند و برخی دیگر به لایه‌های پیچیده‌تری از روان انسان معاصر اشاره دارند. سعی کردم برای برگزاری نمایشگاه “بحران” تنوع لحن و قصه در انتخاب‌هایم وجود داشته باشد تا نشان دهم که این موضوع چقدر گسترده است. برون‌ریزی تجربه‌ زیست در جامعه بحران‌زده، به شکل‌های مختلف نمایان می‌شود؛ یک نفر خیلی آگاهانه کار می‌کند، یک نفر بر مبنای فراخودآگاه یا ناخودآگاهش کار می‌کند، یک نفر این را یک‌جور کابوس می‌بیند، یکی با لحنی اساطیری با آن برخورد می‌کند؛ ولی پی رنگ “بحران” را در کار همه آن‌ها دیده‌ام.

او افزود: البته دوست داشتم این نمایشگاه در ابعاد بزرگ‌تر و مثلاً در موزه هنرهای معاصر تهران با نمایش آثار تعداد بیشتری از هنرمندان برگزار شود؛  فعلاً در اندازه کوچک نمایشگاه را برگزار کردیم تا بتوانیم موضوع “هنر بحران” را مطرح کنیم.

این هنرمند گفت: “هنر بحران” جریان مهمی در هنر معاصر ایران و به گمان من مهم‌تر از هنر موسوم به سقاخانه‌ است. به‌لحاظ تجربه‌ زیستی هنرمندان و رابطه‌ آن‌ها با زمینه‌های اجتماعی، جریانی که در ۳۰ سال گذشته در هنر ایران شکل گرفته، اهمیت ویژه‌ای دارد. البته نمونه‌های آن را می‌توان در آثار هنرمندان قدیمی‌تر نیز پی گرفت، به عنوان مثال کارهای رحیم ناژفر یا اردشیر محصص را هم می‌توان در همین قالب نمایش داد؛ ولی از نظر حجم آثار تولید شده، می‌توان گفت که بحران، یک جریان مهم در هنر دهه‌های اخیر ما است.

وی درباره این‌که ایده برپایی نمایشگاهی با محوریت “بحران” چه زمانی در ذهن شما شکل گرفت؛ گفت: ایده اولیه، مربوط به فوریه ۲۰۱۳ است که من در شهر لاهه (هلند) متن یک سخنرانی را آماده می‌کردم؛ قرار بود درباره هنر معاصر ایران صحبت کنم. ایده‌ام این بود که بگویم همه هنر ایران، خط نقاشی و مانند آن نیست، ایران هنرمندانی دارد که ممکن است شما آن‌ها را نشناسید. آن زمان، من در همین زمینه با مدیر یک گالری در لاهه صحبت کردم، خیلی استقبال کرد اما شرایط اقتصادی در اروپا بد بود و نتوانستند اسپانسر پیدا کنند، من هم بعد از مدتی به ایران برگشتم.

وی با اعتقاد به این‌که برخی هنرمندان بخش‌هایی از تجربه زیست هنری خود را از بحران‌های اجتماعی گرفته‌اند، توضیح داد: جامعه ایرانی همواره در بحران بوده است؛ حداقل در ۱۰۰ یا ۱۵۰ سال گذشته، یعنی از دوران مشروطه و حتی قبل از مشروطه که ترجمه‌های اولیه از تفکر پارلمانی و مدرن آمدند، بحران ما نمایان شد، اگر چه ریشه‌های آن به انسداد تولید فکر و مسائل پیشین می‌رسد.  

او ادامه داد: شاید بتوان گفت که در قرن‌های اخیر ما خلأ تولید فکر داشته‌ایم؛ آنجایی که فکر را گرفته‌ایم هم ترجمه‌ای بوده و نهادینه نشده است، برخلاف خیلی از اقوام که تحولات مدرنیته برای آن‌ها ریشه‌های تاریخی داشته، ما با ظهور رضاشاه به اجبار یک نوع مدرنیته آمرانه‌ ابزارگرای فقط در عرصه‌های نظامی و صنعتی و امور دیوانی را تجربه کردیم. بحران، خیلی عمیق است و امروزه شکل فشرده و انباشته پیدا کرده است، حالا با انبوهی از مسائل اجتماعی سروکار داریم که حل نشده‌اند.

رفیعی‌منفرد درباره کارکرد و تاثیر برگزاری نمایشگاه “بحران” در جامعه امروز ایران، گفت:‌ هدف من این است که این موضوع در حوزه هنرهای تجسمی مطرح و راجع به آن حرف زده شود و در فضای حرفه‌ای بیشتر دیده شود. این موضوع، جریان آدم‌هایی است که رابطه‌شان با تجربه زیست‌شان قوی‌تر بوده، در مقایسه با خیلی‌ها که انگار در کره دیگری زندگی می‌کنند.

او افزود: همیشه برای من سوال بوده که چرا هیچ اثری از فضای تیره دهه ۶۰ که جوانان کشته می‌شدند یا سال‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد که جریان روشنفکری ایرانی آنقدر تلخ، تیره و ناامید بود در آثار تعداد زیادی از هنرمندان تجسمی دیده نمی‌شود؟ یا در سال‌هایی که محمود احمدی‌‌نژاد رییس‌جمهور بود، آن دوران یکی از سیاه‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر ایران است. آن دوره با آن طبعات عظیم اجتماعی چه تأثیری بر فضای هنر معاصر ما گذاشت؟ یک کنش‌گر فرهنگی نمی‌تواند به سیاست و سایر وجوه زیست جمعی بی‌تفاوت باشد. این به معنی سیاست زدگی عامیانه از نوع زد و بندهای پشت پرده نیست، سیاست جزیی از زندگی مدرن است و قابل حذف کردن نیست. یعنی از منظر یک انسان معاصر، تهی نگه داشتن عنصر سیاسی نوعی ناکارآمدی فرهنگی را ایجاد می‌کند.

این هنرمند در پاسخ به این پرسش که آیا این دسته از هنرمندان برای قرار گرفتن در حاشیه امن، شرایط جامعه را در آثارشان انعکاس نمی‌دادند یا اساساً درک درستی از شرایط نداشتند، گفت: من بعضی از آنها را کم ‌سوادتر از این می‌دانم که آگاهی داشته باشند و بدانند چه مسائل اجتماعی‌ای وجود دارد. شما برای این که ذهنت درگیر امری شود باید صورت بندی از آن داشته باشی. حتی هستند هنرمندانی که افتخار می‌کنند به این‌که دامن‌شان را از عرصه عمومی جامعه و سیاست منزه نگه داشته‌اند. این، انتخاب آن هنرمندان است، به خودشان مربوط است، ولی هر کسی باید سر جای خودش باشد. این که چرا برخی از آنها تا این حد مهم شده‌‌اند جای بحث فراوان دارد. من کار بسیاری از این هنرمندان را در حد گذاشتن در لابی هتل‌ها می‌بینم! کار بسیاری از آنها از سطح تجربه‌های بصریِ تزیین‌گرانه فراتر نمی‌رود، چون امر ذهنی درگیر شونده‌ای ندارند. البته ‌این را هم بگویم که اگر کاری با ذائقه فرهنگی من جور نبود به این معنا نیست که هنر نیست، من درک نمی‌کنم که چگونه می‌شود تا این حد انتزاعی زیست.

او در پایان سخنانش اضافه کرد: حکومت سابق، یک مدرنیته ایرانی‌شده‌ شیک را برای ویترین فرهنگی‌اش نیاز داشت. بعد از انقلاب هم گروهی از مدیران نو رسیده به نوعی هنر بی‌خطر و ایرانی با پز مدرن نیاز داشتند تا بگویند، ما در دوران اصلاحات از فضای بسته دهه ۶۰ رد شدیم و دوباره همان آدم‌های قبلی جلو آمدند. بدتر از آن‌ها، یکسری مقلد جوان درجه‌ دو و سه بودند. مثلاً پیل‌آرام یا زنده‌رودی کنش هنری شجاعانه‌ای داشتند، تناولی هم همین‌طور، آن‌ها یک چیزهایی را شکستند و یک چیزهایی را درست کردند. آن نسل اول هنرمندان، چیزی را از نظر زیبایی‌شناسی به هنر ایران اضافه کرد که ممکن است من به‌عنوان یک کنش فرهنگی، آن را نپسندم، اما نمی‌توانم بگویم آن‌ها هنرمند نیستند؛ ولی باید آسیب‌شناسی شود که چرا مقلدان بعدی‌شان این گونه در جا زدند و نتوانستند حداقل در عرصه اورینتالیسم به ظاهر مدرن هم چیزی به دستاوردهای پیشین اضافه کنند و بدتر این که چرا در بازار تا این حد مقبولیت دارند؟ به هر حال حرف بسیار است و هر کدام از مباحثی که گشوده شد جای گفت و گوی فراوان دارد.

نمایشگاه گروهی “بحران” تا ۷ اسفند ماه در گالری ساربان برپاست و علاقمندان می‌توانند به نشانی خیابان سهروردی شمالی، خیابان هویزه غربی، نبشش شهید یوسفی، پلاک ۱۳۰، طبقه اول مراجعه کنند.

 

۷ام اسفند ۱۳۹۶ سخنوری


مهدی یوسفی سخنورانی به سمت فرماندار شهرستان فیروزکوه منصوب شد

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی سخنوران ایران؛ در حکم دکتر رحمانی فضلی وزیر کشور خطاب به مهدی بوسفی سخنورانی آمده است:


به موجب این حکم و بنا به پیشنهاد استاندار محترم تهران به سمت فرماندار شهرستان فیروزکوه منصوب می شوید.


امید است با اتکال به خداوند متعال و در چارچوب وظایف مصوب در راستای تحقق اهداف و آرمان های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و سیاستهای دولت تدبیر و امید و پیروی از منویات رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی خامنه ای “مدظله العالی” موفق باشید.


 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام