سخنوری




۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری

سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: محمد آزرم، امسال کتاب شعر “آیا” را با انتشارات مروارید منتشر کرده است. او پیش از این کتاب “عکس‌های منتشر نشده” (گزیده شعرهای ۷۲ تا ۷٥)؛ کتاب “اسمش همین است محمد آزرم” (گزیده شعرهای ۷۶ تا ۸۱)؛ “هوم” (گزیده شعرهای ۸۴ تا ۸۸) ، “عطر از نام” (شعرهای بداهه‌‌نویسی مشترک با ایولیلیث) و “هیاکل” را در حوزه شعر تجربی منتشر کرده. از او مقالات متعددی در ۱۵ سال گذشته در زمینه تئوری ادبی به چاپ رسیده و گزیده‌ای از این مقالات را در کتابی با نام “الفبای راز” راهی بازار کتاب کرده است. همچنین منتخبی از شعرهای هوشنگ ایرانی شاعر پیشرو دهه ۳۰ با مقدمه تحلیلی/انتقادی او با نام “جیغ بنفش” منتشر شده است.

“آیا” کتاب کثرت در وحدت است؛ به قول شعر الف در صفحه ۳۰ : “آن جمع در ماه راجع و / آتش از آن مایع/ که برازندگی می کنند در عکس/ به گوهر خود می روند برعکس” ، برخلاف “هیاکل” که کتابی دارای ویژگی وحدت در کثرت زبانی ست، نسبت به این خوانش چه نظری دارید؟

به نکته جالب توجهی در خوانش خود اشاره کردید. “هیاکل” چیدمان صداهایی است که به هم ساییده می شوند، دفرمه می شوند و کنار هم می نشینند و در این همنشینی به هم معناهای تازه و بی پایان می دهند. به تعبیری، فضایی چیدمانی از صداهای “دیگری” ، ساختی واحد پدید می آورد. “آیا” کتابی با بافت های متکثر است که جهان بینی زبانی واحدی دارد. در این کتاب تنوع بافت ها و فرم های زبانی، جهانی یگانه از شعر می سازد. اتفاقی صفحه ای از “آیا” را باز می کنم؛ در شعر “یا” در صفحه ۹۵ می خوانیم: ” و آنچه رخ می دهد بیرون از بیرون؛ هنگام بر می دارد برای پذیرش؛ رخ می دهد و تبر تاییدش می کند؛ حد ندارد و رد می زند به پوست در خود شنیدنش”  و بگذارید اتفاقی صفحه ای دیگر از کتاب را باز کنم. مثلا در شعر “الف” در صفحه ۱۲۵ می خوانیم ” بد و بیراه زیر عطر می برد/ تا راهی برای این باشد چتری برای آن/ برنده آن دیگری ست/ که جا با چتر عوض کند/ هوا با سطر/ بحر/ زهر/ همه چیز فهرستی از او شده است” این دو شعر ضمن این که خود را بیان می کنند، هر دو به لایه ای دیگر و فراتر از خود ارجاع می دهند و به کتاب “آیا” اشاره می کنند. همه شعرهای “آیا”، “آن جمع در ماه راجع و / آتش از آن مایع” اند.

در مقایسه با “هیاکل”  که در آن اصوات و آوای شعر از بیرون  به درون می آمد، درکتاب “آیا” مسیر این جریان از درون به بیرون است، انگار صدایی درونی با قانون خودش، به تمام جهات بیرون از خود ساطع می شود. هرچند به قول شعر “یا” در صفحه ۱۱۰ : “البته باید فصلی برای ابراز و/ لبی برای فرعی باشد/ که زمان بی دست نگه دارد/ عصب از تعارض بگیرد/  به راز عهدی عطا کند که شاهد ندارد”، درباره این موضوع چه توضیحی دارید؟

تفاوت فرم “آیا” با “هیاکل” باعث تمایز مورد اشاره شماست. “آیا” مجموعه شعرهایی ست که مکمل هم هستند اما به تنهایی هم کامل و مستقل اند. “هیاکل” شعر واحدی درحال ساخته شدن است. “آیا” کولاژ صداها نیست اما بافت های متکثر و متنوعی دارد که در لایه کتاب همنشین شده اند و در این لایه صدای واحدی را به ماورای خود، به سمت متون دیگر و مخاطبان احتمالی می فرستند. “آیا” مثل شعر “الف”  در صفحه ۱۴۶ کتاب، “آور برای الواحی ست که فرصت ندارد، پیش می آید؛ می سازد و فراموش می کند؛ می بیند و مسموم می کند.” خلق و خلاقیت است برای گوش های بی وقت و ذهن هایی که پذیرای  ناپذیرند و بعد از شوکه شدن، خود و موقعیت خود را فراموش می کنند. “آیا” خطابی عمومی رو به آینده و گذشته شعر دارد؛ به تعبیر شما از خود کتاب، عصب از تعارض می گیرد و به راز عهدی عطا می کند که شاهد ندارد.

عبارات، اصوات و آواها در کتاب “آیا” انگار به وجد آمده اند و حرکتی موزون را نشان می دهند؛ این وجد زبانی چه جایگاهی در کتاب “آیا” دارد؟

“وجد زبانی” ، چه تعبیر و توصیف دقیقی برای “آیا” که کتاب مراقبه، جذبه و مکاشفه در زبان است. ریتم و موسیقی زبانی لایه ای از فرم شعرهای “آیا” ست و هر شعری در این کتاب این ویژگی را بسته به فرمی که می سازد، نشان می دهد. نگاه کنید به صفحات ۷ تا ۱۴ و ۸۲، ۸۳ و بسیاری از صفحات دیگر کتاب. “آیا” کتابی برای خواندن شعر با صدای بلند و رسا ست حتی در خلوت شخصی مخاطب احتمالی، تا سهمی از وجد و مکاشفه خود را از گوش ها به هوش آورد، مثل شعر “الف” صفحه ۱۱۴ . شعرهای این کتاب، رفتار خود را به مخاطبان احتمالی سرایت می دهند و آشکار می کنند. پس برای برای خواندن آنها و معناهایی که ریتم و موسیقی القاء می کند، باید شعرها را با طمئنینه و صدای رسا خواند. مثل شعر “یا” صفحه ۱۳۸ کتاب. بدون این بلند خواندن، بخشی از فرم شعر درک نشده می ماند و استنباط معناها مسیر دیگری می گیرد. با بلند خواندن “آیا” هر مخاطبی آن صدای اعلی را که از شعر ساطع می شود، با صدای خود و به گوش خود می شنود. صدایی که رازهای خودش را دارد و در تکثر بی پایان خودش جلوه می کند. چیزی نیست که یک بار مصرف باشد و تمام شود؛ می توان همراه آن بخشی از مراقبه بود و به مکاشفه رسید، وجد بود و احساس وجود کرد. بدون این بلند خواندن و بگوش رسیدن، شعر روی کاغذ بی صدا می ماند.

در “آیا” برخی از شعرها شعر دیداری هم هستند اما آوا و عبارات آنها منطبق بر یک شعر شنیداری ست و این صدا و آوا را به وضوح می توان شنید. مثل صفحات ۱۵، ۱۹، ۳۱، ۷۸، چه ارتباطی بین شعر دیداری و شنیداری قائل اید؟

شعر صفحه ۱۵ یک شعردیداری ست که در جدولی خاص نوشته شده تا رفتار و گفتار کلام انطباق بیشتری داشته باشند. این شعر هم ادامه شعر قبل از خود است و هم یک نقطه تمایز در چیدمان شعرهای کتاب “آیا”. شعر نوشتاری/ دیداری صفحه ۱۹ ادامه شعر الف صفحه ۱۸ کتاب است و چندجهتی بودن خواندن آن این نحو نوشتن را ایجاب کرده است. شعر ص ۳۱ شعری آوایی/ اجرایی ست که وجه دیداری هم دارد. شعر صفحه ۷۸ کتاب هم شعری نوشتاری/ دیداری ست که با حذف جهت در خواندن هزارتوی زبانی بی پایانی می سازد. اگر طیفی بین شعر دیداری و شعر شنیداری در نظر بگیریم، در میانه این طیف به شعرهایی می رسیم که دارای هر دو قابلیت هستند. همان طور که می توان از نظر تئوری طیفی سه گانه بین شعر دیداری، شعر شنیداری و شعر اجرایی در نظر گرفت و در مرکز آن به شعرهایی با وجوه سه گانه دست یافت.

در قسمت هایی از “آیا” فرم شعر کلاسیک متناوبا به چشم می خورد ولی شعری که نوشته شده کلاسیک نیست. هدف خاصی از این چیدمان بصری کلمات داشته اید؟

چه نکته جالبی، این شعر با ظاهر کلاسیک که از متن کتاب برداشت کرده اید، شعری مفهومی ست که با تناوبی اتفاقی به نام‌های “الف” و “یا” در کتاب ادامه دارد. شعری بی پایان، بی آغاز که سراسر ادامه است. آغاز و پایان قراردادی آن در کتاب، صرفا یک ادامه است. ادامه ای متکثر که بنیان آن بر اتفاق بنا شده است و سرشار از تضادها و متناقض نمایی های بسیار است. با دیگر شعرهای کتاب “آیا” ارتباطی بینامتنی دارد و در عین حال کاملا مستقل است و حتی می تواند به کتاب ها و متون دیگری سرایت کند. می تواند هر متنی را تسخیر و تصرف کند و جای همه نوشته ها بنشیند. حتی بالقوه می تواند هر رسانه نوشتاری را متصرف شود و برداشت شما از ظاهر کلاسیک آن، زمینه ای فراهم می کند که بگویم این شعر می تواند در یک اجرا، تاریخ شعر کلاسیک فارسی را تصرف کند که این کار را خواهم کرد.

IMG_20180712_092729_234

زبان در این کتاب در حال فعل شدن است و به جای حرف زدن از چیزی، چیزی را خلق می کند، و این وجه تمایز شعر شما با شعر مرسوم هم هست، درباره این ویژگی توضیحی دارید؟

شعرهای کتاب “آیا” از خود رمززدایی می کنند. رمززدایی از خود در شعرهای «متفاوط» به خودی خود در بردارنده‌ی اندیشه‌ای انتقادی است و حتی می‌توان گفت «هستی» شعرهای «متفاوط» بر آن بنا می‌شود، چرا که نوشتن/ ساختن هر شعر «متفاوط» و پذیرفتن جریان مهارناپذیر تفاوت‌ها و تمایزهای درونی آن، انتقاد از مکانیسم رمزگشایی و قرار دادن مفاهیم در وضعیت وضوح با خواست بیان‌گراست. خوداندیشی یا اندیشیدن به هستی خود، عملی است نقادانه که می‌تواند گستره‌ی دانستگی و آگاهی را نقد کند. آن‌چه شعرهای کتاب “آیا” در گفتار خود بیان می‌کنند و آن‌چه در رفتار خود نشان می‌دهند بدون این که از آن سخنی بگویند، خوداندیشی متن شعر است. حال هر قدر انطباق بیش‌تری بین گفتار و رفتار باشد، خوداندیشی بارزتر است. هنگامی که شعر «متفاوط» از خوداندیشی خود نیز رمززدایی می‌کند، در حقیقت دارد ادعاهای خود را نسبت به گستره‌ی دانستگی و آگاهی از خود نقد می‌کند. انطباق کامل بین گفتار و رفتار ناممکن است، نوشتاری، دیداری ، شنیداری یا ترکیبی بودن ژانر شعر هم تاثیری در تحقق کامل آن ندارد. شعر «متفاوط» با خوداندیشی در جایگاه سوژه از موقعیت خود آگاه است و ابژه‌ی سخن خودش هم هست و با رمززدایی از این موقعیت سطحی دیگر از اندیشیدن را نمایان می‌کند که در آن خوداندیشی قادر است به ناآگاهی‌های متن خود و در حقیقت به نیندیشیده‌های خود، بیندیشد و حتی با رمززدایی از این موقعیت هم به سطح دیگری از اندیشیدن برسد، به سطحی که ناخوداندیشی متن به آن‌چه که نمی‌تواند بداند، می‌اندیشد. (می‌اندیشد؟) این‌جاست که دیگر سوژه‌ای نیست که توان اندیشیدن داشته باشد. خلق چنین فضاهای زبانی ای ست که رفتارهای متکثر و بسیارمعنایی را برای خواننده احتمالی، ممکن می کند یا به قول شما زبان را در حال فعل شدن نگه می دارد.

 به نظر می رسد جریان زمان در”آیا” بی وقفه و لایزال است و مرزی بین این مفاهیم نیست، به تبع آن مرزهای مکانی بین آغازو پایان هم محو شده و فرقی بین ابتدا و انتها نیست. در ابتدای کتاب هم به این موضوع اشاره شده است؛ در این زمینه چه توضیحی دارید؟

ایده‌ی آوانگاردیسم، ایده‌ی پیشرفت است و قائل به جهت. پایان امری را اعلام می‌کند تا خودش آغاز کننده امری کاملاً جدید باشد. گذشته را پشت سر می‌گذارد تا به آینده‌ی پیش رو برسد. اما آینده قراردادی در کتاب “آیا”، چشم‌انداز ناممکنی است که جای مشخصی در زمان و مکان قراردادی کتاب مثل تقدم و تاخر شعرها و چیدمان سطرها یا مسیر مشخصی برای تکمیل روایت شعر، ندارد. متغیر است و در تغییرات خودش از هر ایده‌ی آوانگارد و غیرآوانگاردی در هنر، رد می‌شود و رد خودش را محو می‌کند. شعری ست که از خود و در خود، بازی‌های بی‌پایان زبانی می‌سازد یا به قولی، هزارتوهایی خلق می کند که فقط راه هستند و انگار آغاز و پایان ندارند؛ درست زمانی که در آغاز و ابتدا هستیم به پایان و انتها رسیده ایم و بالعکس؛ به تعبیری روی مرزی که مدام در حال محو شدن است به همه سو در حرکتیم. آغازها و پایان ها آنقدر زیاد شده‌اند که در جریان خواندن شعر، متوجه ناپدیدی آن‌ها می‌شویم و شک می‌کنیم که اصلاً از ابتدا وجود داشته‌اند یا فقط در وانموده‌ای از آن‌ها سرگردان شده‌ایم. حتی می‌توانیم به ناپدیدی تعامل خواندن شعر شک کنیم وقتی در هزارتویی زبانی‌ هستیم که نیست و نمی‌توانیم از آن خارج شویم چون اصلاً وارد آن نشده‌ایم، در حالی که مدام داریم واردش می‌شویم و راه خروج را پیدا نمی‌کنیم. “آیا” کتاب شعری ست که رویکردی “پست‌آوانگارد” دارد که متمایز از رویکرد آوانگارد، گذشته و دستاوردهای آن را انکار و ملغی نمی‌کند بلکه با احضار آن‌ها به موقعیت «حال» و از راه تغییر؛ فرم‌سازی و برچسب زدن، هرچه را بخواهد از آن خود می‌کند. پس در جابه‌جایی حد‌و‌مرزهای هنر لزوما خط‌شکن و طلایه‌دار نیست، بلکه بیشتر و اساسا «متصرف» است و می‌تواند حدود، زمینه‌ها و گفتمان‌هایی را که هیچ تلقی هنری‌ای ندارند با برچسب‌زنی و تمهیدسازی، به نام خود تصرف کند و از این منظر تجربی بودن آن با تجربه زیسته‌ هنر آوانگارد متفاوت است. آوانگاردهای رادیکال مثل دادائیست‌ها، فتوریست‌ها و کانستراکتیویست‌ها می‌خواستند مرز بین هنر و زندگی را بردارند و به علت ضدیت با گذشته، سنت و ساختارهای حاکم بر فرهنگ، هنر، جامعه و سیاست، رویکرد خودشان را «ضدهنر» می‌نامیدند و خواهان نابودی وضعیت معاصری بودند که میراث گذشته بود. «پست‌آوانگارد»، هم آن میراث هنری گذشته و هم این ضدهنر خنثی شده‌ آوانگاردهای رادیکال را با تلفیق، ترکیب، التقاط و احضار به زمان حال، مصادره و تسخیر می‌کند و اساسا همه چیز را بازی می‌بیند و با تغییر قواعد بازی هر مرزی را محو می‌کند. اگر آوانگاردها با انکار و ملغی کردن خلاقیت‌های پیش از خود به دنبال خلق امر نو بودند، در عوض پست‌آوانگارد خلاقیت را در تلفیق، التقاط، ترکیب و تکثر می‌بیند.

آوانگاردها نگاهشان معطوف به آینده بود درحالی که پست‌آوانگارد فقط زمان حال را می‌شناسد و آینده‌های مطلوب و متکثر خود را در همین زمان می‌سازد. اگر آوانگاردها با هنر جعلی یا ساختگی و فرهنگ مکانیکی در تضاد بودند، پست‌آوانگارد با تاکید بر هنر جعلی و افراط در آن و دستمایه قرار دادن فرهنگ مکانیکی، از پتانسیل‌های آن به سود خود بهره‌برداری می‌کند. می‌دانیم آوانگاردها ضد نظام سرمایه‌داری و فرهنگ مصرف‌گرایی بودند اما عاقبت در اواخر دهه ۷۰ میلادی با جنبش پاپ‌آرت و اندی وارهول افسانه‌ای جذب همین نظام و فرهنگ شدند؛ پست‌آوانگارد در هر هنری از جمله شعر، به‌جای ضدیت با نظام یا فرهنگ خاصی، از پتانسیل‌های آن به نفع خود استفاده می‌کند.

 

گفت‌وگو: ونوس جلالوند

 

 

۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری

شهردار اسبق پایتخت که عموما در انتخابات مختلف ادوار ریاست جمهوری، خود را در قامت کاندیدایی بالقوه عیان کرده، در واپسین روزهای دوران ۱۲ ساله زعامت‌اش در راهبری شهری تهران، سعی کرد که به رغم عدم تکمیل برخی از پیش بینی‌های مهندسی پروژه خط ۷ مترو، با افتتاح زودهنگام و غیرکارشناسی طرح، آن را در کارنامه عملکرد خود درخشان کرده و قدم‌های خود را برای ورود به کارزار انتخابات ریاست جمهوری مستحکم کند.


از افتتاح زودهنگام و سیاسی تا بازگشایی ایمن؛/خط هفت مترو تهران امروز افتتاح شد
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی سخنوران ایران ؛ شهردار اسبق  پایتخت که عموما در انتخابات مختلف ادوار ریاست جمهوری، خود را در قامت کاندیدایی بالقوه عیان کرده، در واپسین روزهای دوران ۱۲ ساله زعامت‌اش در راهبری شهری تهران، سعی کرد که به رغم عدم تکمیل برخی از پیش بینی‌های مهندسی پروژه خط ۷ مترو، با افتتاح زودهنگام و غیرکارشناسی طرح، آن را در کارنامه عملکرد خود درخشان کرده و قدم‌های خود را برای ورود به کارزار انتخابات ریاست جمهوری مستحکم کند.




با انصراف آقای شهردار از ادامه رقابت انتخاباتی و شکست چندباره وی در این میدان، روی کار آمدن شورای پنجم شهر تهران بود که منتج به توقف فعالیت پروژه خط هفت مترو گردید. چرا که اعضای بهشت و البته بسیاری از کارشناسان بر این عقیده بودند که این پروژه از زیرساخت‌های ایمنی لازم برای فعالیت برخوردار نبوده و افتتاح زودهنگام آن نیز، اقدامی جز یک کنش سیاسی و نمایشی نیست.




در همین رابطه نیز پس از اظهارات قالیباف مبنی بر سیاسی بودن انگیزه تعطیلی خط هفت مترو، پورسید آقایی، معاون شهردار تهران در واکنش به این اظهارات، عنوان کرده بود: “آقای قالیباف لابد مطلع‌اند که معنای افتتاح خط مترو بدون هواکش و سیگنالینگ و پایانه چیست؟ حتما می‌دانند که قطارهای خط ۷ را با جرثقیل از دهانه شفت به پایین رساندند تا این خط به هر قیمتی شده، به دست ایشان افتتاح شود. احتمالا مطلع شده‌اند که ما در کار کارشناسی آن قدر تأنی و صبوری کردیم که نهایتا در جلسه ای با حضور مدیرعامل منصوب ایشان در مترو هم نبود، ایمنی کافی در این خط به اثبات رسید و بعد با اجماع کارشناسان تصمیم به تعطیلی خط گرفته شد.”




با این همه اما امروز این پروژه در حالی مورد افتتاح و بازگشایی مجدد قرار می‌گیرد که به گفته متولیان امر در شهرداری تهران، نواقص آن مرتفع شده و پروژه با تمام توان و ایمنی قابل قبول در راستای خدمت رسانی به شهروندان تهرانی آغاز به فعالیت می‌کند.




به نظر می‌رسد که با اقدام شورای شهر تهران مبنی بر تعطیلی پروژه ناآماده خط هفت مترو و افتتاح مجدد آن پس از رفع نواقص و کاستی‌ها، بتوانیم به دور از نمایش‌های سیاسی و امیال شخصیو جناحی، شاهد خدمات رسانی ایمن و مطلوب به شهروندان تهرانی باشیم.




 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری


تین‌نیوز | 

بعد ظهر امروز مراسم معارفه مدیرعامل جدید شرکت هواپیمایی آسمان برگزار شد.

به گزارش تین‌نیوز، عصر امروز (۲۳تیرماه) مراسم تودیع حسین علایی مدیرعامل سابق و معارفه محمد گرجی مدیرعامل جدید شرکت هواپیمایی آسمان با حضور جمعی از مدیران صنعت هوانوردی کشور برگزار شد.

چندی پیش در پی استعفای حسین علایی، در حکمی از سوی مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری «محمد گرجی» به عنوان مدیرعامل جدید این شرکت منصوب شد.

بر اساس اعلام صندوق بازنشستگی کشور، محمد گرجی از نیروهای مجرب، متخصص و متعهد هواپیمایی آسمان معرفی شده که نزدیک به سه‌دهه سابقه فعالیت به عنوان معاون برنامه‌ریزی و توسعه ناوگان، معاون فنی و مهندسی، مدیرکل کنترل کیفیت و تضمین مرغوبیت، مدیرکل تعمیر و نگهداری و… را در این شرکت هواپیمایی در کارنامه خود دارد و از این نظر از جمله افراد متخصص در صنعت هوایی کشور محسوب می‌شود.



۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری

به گزارش سخنوران، 

“شیخ نعیم قاسم” معاون دبیر کل حزب الله لبنان یادآور شد، آمریکا امروز با ظلم و ستم پایکوبی به راه انداخته و آنچه بر زبان می‌آورد برگرفته از ظلم است و تصمیماتی توام با تجاوز و جنایت‌های فجیع را برای دنیا اعلام می کند. 

وی تاکید کرد: آمریکا مسبب تمام بحران های دنیا است و حتی در برابر متحدان اروپایی اش بحران های تازه ای به وجود می‌آورد. 

شیخ نعیم قاسم افزود: یک کشوری را که با آمریکا تفاهم دارد و یا جایی برای تعامل با آن می یابد، به من نشان دهید.آمریکا است که برای ما بحران سازی می‌کند.

وی در ادامه گفت: هرچند آمریکا از گروهی از کشورهای خلیج فارس راضی است اما این رضایت موقتی و تا زمانی است که بتواند از آنان باجخواهی مالی بعمل آورد و هنگامی که پانصد میلیارد دلار تمام شود یا پانصد میلیارد دیگر از راه می رسد تا رضایت آمریکا ادامه یاید و یا اینکه کسی که چاه کنده است به چاه می افتد.

جانشین نصرالله اظهار داشت: شاهد بودیم که آمریکا از متجاوزان حمایت می‌کرد سپس زمانی که منافعش چیزی غیر از آن بود، آنان را رها کرد و اینجاست که باید به خاطر داشته باشیم اسرائیل در منطقه ما ابزار اصلی آمریکا است و باید به مقابله با آن برخیزیم زیرا اسرائیل عامل فتنه انگیزی و نابودی زندگی و قاتل کودکان و غاصب سرزمین است و اسرائیل است که مانع رشد و توسعه ماست و آینده ما و فرزندانمان را تحت تاثیر قرار می دهد.

نعیم قاسم گفت: باید جهتگیری ما علیه اسرائیل باشد تا این رژیم نتواند مرزهایش را ترسیم کرده و بتوانیم برای پایان این اشغالگری و بازپس دادن سرزمین به صاحبان اصلی‌اش گام‌های مناسبی برداریم. 

شیخ نعیم قاسم در مورد معامله قرن نیز اظهار داشت: به هر حال مشخص است که معامله قرن ادامه نخواهد یافت حتی اگر تمام دنیا در مورد آن گرد هم آیند زیرا مقاومت فلسطینی و عربی و اسلامی وجود دارد و در نهایت پیرزوی با حق و سرزمین و انسان های شریف است.

وی همچنین یادآور شد: تجربه نشان داده است هنگامی که بایستیم، پیروز می شویم و ما نیز همواره قد علم خواهیم کرد تا پیروز شویم.

 

۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری


صحنه‌های تئاتر در تسخیر بازیگران "بازی تاج و تخت"

سرویس تئاتر هنرآنلاین: پنج بازیگر مطرح سریال پرطرفدار “بازی تاج و تخت” امسال در چند نمایش متفاوت به صحنه خواهند رفت. به نظر می‌رسد امسال چهره‌های شناخته شده‌ای در تئاتر “west end” حضور داشته باشند.

کیت هرینگتون

کیت هرینگتون زمستان امسال پس از دو سال دوری از صحنه با نمایش “غرب حقیقی” سم شپارد به صحنه خواهد آمد. نمایشی که بدون شک بسیار تاثیرگذار خواهد بود.

“غرب حقیقی” داستان دو برادر و تضادهای زندگی و رفتاری آنها را روایت می‌کند. این نمایش از ۲۳ نوامبر در سالن تئاتر Vaudeville اجراهای عمومی خود را آغاز خواهد کرد.

ایوان رون

“ایوان رون” یکی دیگر از ستاره‌های این مجموعه، پاییز امسال با نمایش “Foxfinder” در سالن تئاتر Ambassadors به صحنه خواهد آمد.

او سال ۲۰۱۰ جایزه الیور را به عنوان بهترین بازیگر مکمل مرد در تئاتری موزیکال برنده شد. این نمایش اثری از “ویلیام بلور” است که اجراهای عمومی خود را از ۶ سپتامبر آغاز خواهد کرد.

میسی ویلیامز

در فصل جدید اجراهای تئاتر Hampstead “میسی ویلیامز” در نمایشی به نام “من و تو” اثر نمایشنامه‌نویس آمریکایی “لورن گاندرسون” حضور خواهد داشت. این نمایش که کارگردانی آن را “ادوارد هال” بر عهده دارد داستان دختر نوجوانی به نام “کارولین” است که به دلیل بیماری در خانه بستری است. او که قادر به مدرسه رفتن نیست، بیشتر روز خود را در تخت کوچک‌اش و در فضای مجازی می‌گذراند. این روند با نزدیکی بیشتر او به “آنتونی” یکی از همکلاسی‌‌های سابق‌اش دچار تغییراتی می‌شود.

اجراهای عمومی این نمایش از ۱۸ اکتبر آغاز خواهد شد.

ایندیرا وارما

او تابستان امسال با نمایش کمدی “شاه می‌میرد” اوژن یونسکو به نشنال تئاتر لندن بازخواهد گشت. نمایشی درباره سرنوشت و مرگ. این اثر از ۱۷ ژولای اجراهای عمومی خود را آغاز می‌کند.

جاناتان پریس

بازیگر برنده جایزه الیور اکتبر امسال با نمایشنامه‌ای جدید از “فلوریان زلر” به صحنه بازخواهد گشت. نمایش “ارتفاع طوفان” درامی خانوادگی در مورد زوجی است که نزدیک به ۵۰ سال با یکدیگر زندگی می‌کنند. “آیلین اتکینز” نقش مقابل “پریس” را در این اثر ایفا می‌کند.

نمایش “ارتفاع طوفان” در تئاتر Wyndham’s  به صحنه خواهد رفت.

 

 

 

۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری

دادستانی کاشمر در اطلاعیه‌ای اعلام کرد: حکم مربوط به شرب خمر منجر به نزاع منتهی به قتل عمد در سال ۱۳۸۵ می باشد که شعبه‌ی ۱۰۱ دادگاه جزایی کاشمر در سال ۱۳۸۶ حکم به شلاق حدی در ملاء عام (میدان شهید نیازمند کاشمر) صادر شده است.محکوم پس از آن متواری شده بود که نهایتاً در روز یکشنبه‌ی گذشته دستگیر و حکم صادره درباره‌ی وی اجرا شد.


ماجرای اجرای حکم شلاق یک متهم در کاشمر چه بود؟

دادستانی کاشمر در زمینه اجرای حکم شلاق یک متهم توضیحاتی ارائه کرد.


به گزارش سخنوران ایران به نقل از سخنوران، در پی انتشار خبری مبنی بر اجرای حکم ۸۰ ضربه شلاق در ملاء عام در کاشمر، دادستانی این شهرستان اطلاعیه‌ای صادر کرد.


حکم مربوط به شرب خمر منجر به نزاع منتهی به قتل عمد در سال ۱۳۸۵ می باشد که شعبه‌ی ۱۰۱ دادگاه جزایی کاشمر در سال ۱۳۸۶ حکم به شلاق حدی در ملاء عام (میدان شهید نیازمند کاشمر) صادر شده است.


محکوم پس از آن متواری شده بود که نهایتاً در روز یکشنبه‌ی گذشته دستگیر و حکم صادره درباره‌ی وی اجرا شد.


 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری


تین‌نیوز | 

حل مشکلات رانندگان و رسیدگی به مطالبات صنفی این قشر نیاز به دیدگاهی ملی، همراهی و همدلی همه طرف‌‌ها دارد و اجازه نخواهیم داد معاندان نظام و سودجویان از این مطالبات صنفی به نفع جریانات فکری خود بهره‌برداری کنند.

به گزارش تین‌نیوز و به نقل از روابط‌عمومی سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای، عبدالرسول باقری رئیس کانون انجمن‌های صنفی شرکت‌ها و موسسات حمل‌ونقل کالای اصفهان بابیان این مطلب گفت: مشکلات زیادی که در طول سال‌ها بر این قشر وارد و انباشت شده، منجر به بروز اعتراضات  در جامعه شده است لذا ما اکنون وارث شرایطی هستیم که در درازمدت به این نقطه رسیده و قطعا دست یافتن به شرایط مطلوب و رفع این معضلات یک‌شبه انجام نمی‌شود.

وی رانندگان تلاشگر را یکی از امانت‌دارترین اقشار جامعه توصیف کرد که بار و مسافر را همچون امانتی ارج نهاده و به‌سلامت به مقصد می‌رسانند و این امر جای قدردانی دارد و افزود: در این مدت سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای تمام همت خود را به کار بسته و انصافا از ریاست این سازمان تا مدیران و کارکنان آن اقدامات همه‌جانبه‌ای را برای تحقق این مطالبات انجام داده‌اند که نمونه مشهود آن تشکیل کمیسیون ویژه ماده ۱۲ و رسیدگی به تخلفات شرکت‌های حمل‌ونقل است.

باقری افزود: همه دستگاه‌های ذی‌ربط‌، انجمن‌های صنفی و دست‌اندرکاران باید برای رفع این مشکلات به دنبال راهکار باشند و با نگاه معقول و همه‌جانبه و در چارچوب قانون عمل کنند تا در آینده‌ای نزدیک وضعیت حمل‌ونقل جاده‌ای به شرایط مطلوب نزدیک شود.

وی تشدید نظارت را از رویکردهای مهم سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای در راستای رسیدگی به مطالبات رانندگان برشمرد و گفت: با تشکیل کمیسیون‌های ویژه ماده ۱۱ و ماده ۱۲ و اعزام کارگروه‌های ویژه از این سازمان و بازرس‌های ویژه در محل پایانه‌های بار مهم به تخلفات شرکت‌های حمل‌ونقل رسیدگی می‌شود اما این باور وجود دارد که این اقدامات، برخورد با معلول و به‌منزله مسکن موقت است که در کوتاه‌مدت کارایی دارد و برای رفع ریشه‌ای مشکلات باید برای علت مسائل چاره‌اندیشی کرد.

بر‌اساس این گزارش کریمی دبیر انجمن صنفی کامیون‌داران کشور و استان اصفهان در این نشست عنوان کرد: بسیاری از مسائلی که اکنون انتظار می‌رود به‌سرعت حل‌وفصل شود، به‌واسطه نهادینه شدن این مسائل و داشتن سابقه طولانی در بخش حمل‌و‌نقل، به این سرعت قابل‌رفع و رجوع نیست و مشمول زمان می‌شود.

وی با اشاره به نتایج جلساتی که در قالب کارگروه‌های متفاوت در سازمان‌های مختلف، کمیسیون‌های دولت و کمیسیون‌های مجلس شورای اسلامی در این مدت شکل‌گرفته است، افزود: شرایط به‌گونه‌ای شکل‌گرفته که تغییر و اصلاح آن زمان‌بر است، بسیاری از این مسائل در آینده نه‌چندان دور حل‌وفصل می‌شود اما نباید انتظار داشت این خواسته‌ها به‌سرعت عملی شوند.



۲۴ام تیر ۱۳۹۷ سخنوری


مسافر ایرانی ژاپن قاتل برادرش در تهران است؟!


lead

​ گره کور پرونده قتل فجیع مرد بنگاهدار در خانه اش در تهرانسر بعد از ۱۱سال باز نشد و این پرونده به ایستگاه قسامه رسید .

به گزارش سخنوران، 

دهم تیرماه سال ۸۶ زن میانسالی با پلیس Police کلانتری تهرانسر تماس گرفت و از آتس سوزی در خانه اش خبر داد.پلیس به خانه مورد نظر رفت و با شعله های سرکش روبه رو شد. پلیس بعد از مهار آتش به بررسی این خانه پرداخت و با بقایای جنازه مرد صاحبخانه به نام مرتضی روبه رو شد. شواهد نشان می داد این مرد قبل از آتش سوزی عمدی با ضربه های متعدد چاقو کشته شده است.

جنازه با دستور قضایی به پزشکی قانونی منتقل شد و پلیس به بررسی پرداخت. شواهد نشان می داد مرتضی که صاحب یک بنگاه معاملات ملکی بود از چند نفر طلب داشت و به همین خاطر نیز به تازگی با چند نفر از دوستانش اختلاف پیدا کرده بود. در حالی که فرضیه جنایت Crime کینه جویانه قوت گرفته بود پلیس چندین مظنون را دستگیر کرد ولی به سرنخی مناسبی نرسید. وقتی نظریه پزشکی قانونی فاش کرد مرتضی با ۹۷ضربه چاقو کشته شده و سپس جنازه پتو پیچ وی به آتش کشیده شده است فرضیه جنایت از سوی یک آشنا قوت گرفت. پلیس در گام دیگر از بررسی ها به اختلاف های مرتضی و برادر کوچکش به نام مصطفی پی برد. به همین خاطر مصطفی ۳۹ساله بازداشت شد.

وی گفت: من سالها در ژاپن کار می کردم و پولهایم را برای پدرم می فرستادم. ولی وقتی به ایران برگشتم متوجه شدم پدرم پولهایم را ناعادلانه میان من و برادرم تقسیم کرده است. همین موضوع باعث اختلاف های من و برادرم شده بود.ولی این اختلاف ها به حدی نبود که تصمیم به قتل Murder برادرم بگیرم. من نمی دانم چه کسی و با چه انگیزه ای برادرم را کشته است.

در حالی که ۱۱سال از قتل مرد بنگاهدار گذشته بود ،مصطفی فروردین ماه امسال پای میز محاکمه ایستاد و ادعای بی گناهی اش را مطرح کرد. در حالی که مدرکی علیه وی به دست نیامده بود قضات دادگاه پرونده را لوث تشخیص داده و حکم به برگزاری مراسم قسامه دادند. قرار بود اولیای دم دیروز ۵۰ نفر از بستگان نسبی خود را به دادگاه معرفی کنند ولی چون نتوانستند، از قضات دادگاه مهلت ۳ ماهه گرفتند. قرار شد اولیای دم ۵۰ نفر را به دادگاه معرفی کنند تا قسم بخورند مصطفی قاتل The Murderer برادرش است و برای وی حکم قصاص صادر شود.ولی اگر اولیای دم نتوانند ۵۰ نفر را به دادگاه معرفی کنند متهم ۵۰ بار سوگند بی گناهی یاد می کند و از اتهام دست داشتن در قتل برادرش تبرئه می شود.

 

منبع خبر :
رکنا